نقد و بررسی Halloween: The Game | وقتی افسانه ی ترس در قالب بازی گم می شود

بخشی از گزارش

نقد و بررسی Halloween: The Game | وقتی افسانه ی ترس در قالب بازی گم می شود Halloween: The Game در لحظاتی به خوبی درک می کند که چرا Michael Myers ترسناک است، اما میان وفاداری به منبع اصلی و نیازهای یک بازی چندنفره گرفتار می شود؛ نتیجه، اثری است که چند ساعت اول سرگرم کننده است، اما برای ماندگار شدن چیزهای بیشتری لازم داشت. google هفت صبح را در گوگل دنبال کنید کمتر شخصیت شروری در تاریخ سینما وجود دارد که به اندازه ی Michael Myers با مفهوم ترس گره خورده باشد. وقتی جان کارپنتر در سال ۱۹۷۸ فیلم Halloween را ساخت، قرار نبود با یک قاتل زنجیره ای معمولی طرف باشیم؛ Michael بیشتر شبیه یک موجود مرموز و غیرقابل توضیح بود که در سکوت، پشت پنجره ها، میان درختان یا در انتهای یک راهرو ظاهر می شد و بدون عجله قربانیانش را دنبال می کرد. ماسک سفید و بی احساس، لباس ساده و مهم تر از همه سکوت او، به شخصیت هویتی منحصربه فرد بخشید. Michael نمی دوید، فریاد نمی زد و نیازی نداشت برای ترساندن مخاطب نمایش اضافه ای اجرا کند؛ صرفاً حضورش کافی بود تا یک خیابان آرام در Haddonfield به مکانی تهدیدآمیز تبدیل شود. همین…