از اقتصادِ مدیریت بحران به اقتصادِ معماری تاب آوری

بخشی از گزارش

فرارو- عابد مشایخ؛ اقتصاد ایران دیگر صرفاً با یک دوره رکود، تورم یا کمبود منابع ارزی مواجه نیست؛ مسئله، تغییر کیفیت بحران است. وقتی تولید هم زمان از ناحیه نفت، صنعت، انرژی، تجارت و سرمایه گذاری تحت فشار قرار می گیرد و در همان حال سطح عمومی قیمت ها با شتابی کم سابقه افزایش می یابد، دیگر نمی توان با یک سیاست منفرد به مسئله پاسخ داد. اقتصاد وارد مرحله ای می شود که می توان آن را «شوک سیستمیک» نامید؛ شوکی که هم زمان ظرفیت تولید، ثبات پولی، تجارت خارجی و انتظارات اقتصادی را هدف قرار می دهد. داده های بهار ۱۴۰۵ عمق این تغییر را آشکار می کند: رشد اقتصادی ایران با احتساب نفت به منفی ۱۰.۱ درصد و بدون نفت به منفی ۴.۶ درصد رسیده است. در همین فصل، ارزش افزوده بخش نفت و گاز ۲۶.۴ درصد کاهش یافته و صنایع و معادن نیز افت ۱۴.۷ درصدی را ثبت کرده اند. در سوی دیگر، تورم نقطه به نقطه مردادماه به ۸۹ درصد رسیده و تورم سالانه نیز ۶۹.۹ درصد گزارش شده است. صندوق بین المللی پول نیز در به روزرسانی ژوئیه ۲۰۲۶، رشد واقعی اقتصاد ایران در سال ۲۰۲۶ را منفی ۵.۴ درصد و تورم متوسط را حدود ۶۸.۹ درصد برآورد کرده؛ البته خود…