داستانی از دربار قاجار نقطه عطف شروع کار سینمای ایران شد

بخشی از گزارش

تبلیغات فرارو - سینمای ایران از جایی آغاز شد که هنوز خبری از صنعت فیلم سازی نبود؛ دربار مظفرالدین شاه و تصاویری که با دوربین عکاس باشی ثبت می شد. همین فناوری وارداتی بعدها از فضای دربار فاصله گرفت، به سالن های عمومی رسید و به یکی از مهم ترین بخش های فرهنگ ایران تبدیل شد. به گزارش فرارو ، ورود سینما به ایران تقریباً هم زمان با گسترش جهانی این فناوری بود. در دوره مظفرالدین شاه، میرزا ابراهیم خان عکاس باشی از نخستین افرادی بود که از زندگی دربار فیلم برداری کرد. با شکل گیری سالن های نمایش در تهران، تماشای فیلم به تدریج از یک تجربه محدود به سرگرمی عمومی تبدیل شد. از «آبی و رابی» تا سینمای ناطق در سال ۱۳۰۹، آوانس اوگانیانس «آبی و رابی» را ساخت؛ فیلمی صامت و کمدی که از نخستین فیلم های بلند داستانی ایران بود. چند سال بعد، «دختر لر» ساخته عبدالحسین سپنتا و اردشیر ایرانی در سال ۱۳۱۲ به عنوان نخستین فیلم ناطق فارسی ساخته شد. پس از جنگ جهانی دوم، تولید فیلم افزایش یافت و سینمای تجاری و فیلم فارسی گسترش پیدا کرد؛ جریان هایی که بر داستان های عاشقانه، موسیقی، قهرمان محوری و سرگرمی تکیه داشتند. موج…