معمای ۲۵۰۰ ساله نام کوروش؛ این نام باستانی از کجا آمده است؟
«کوروش» یکی از شناخته شده ترین نام های تاریخ ایران است، اما صورت باستانی آن با شکل امروزی تفاوت دارد و در منابع فارسی باستان، ایلامی، بابلی و یونانی به شکل های مختلف ثبت شده است؛ همین تفاوت ها، ریشه شناسی این نام را به مسئله ای همچنان حل نشده تبدیل کرده است.
بخشی از گزارش
«کوروش» نامی آشنا در تاریخ ایران است، اما برخلاف تصور رایج، معنای دقیق این واژه هنوز به طور قطعی مشخص نشده است. صورت این نام در کتیبه ها و منابع باستانی با شکل های متفاوتی ثبت شده و همین موضوع، ریشه شناسی آن را به یکی از پرسش های زبان شناختی درباره نام های ایران باستان تبدیل کرده است. نام «کوروش» از کجا آمده است؟ علی نیکویی، پژوهشگر تاریخ ایران باستان، در این باره با بررسی کتیبه های کهن و دیدگاه های زبان شناختی، این تصور رایج را که «کوروش» به معنای «خورشید» است، بررسی کرده است. نام بنیان گذار شاهنشاهی هخامنشی در فارسی باستان به صورت Kuruš ثبت شده است. در منابع ایلامی شکل هایی مانند Kuraš و در متون بابلی نیز صورت هایی نزدیک به آن دیده می شود. این نام در منابع آرامی و عبری نیز با شکل های متفاوتی آمده و یونانیان آن را Kŷros نوشته اند؛ صورت لاتین Cyrus نیز از همین شکل یونانی گرفته شده است. بنابراین این صورت های متفاوت را نمی توان صرفاً تغییرات یک واژه در طول زمان دانست؛ بلکه آنها بازتاب نام کوروش در زبان ها و نظام های نوشتاری مختلف هستند. در طول زمان، فرضیه های مختلفی درباره ریشه این نام…
این خبر از فرارو گردآوری شده است.
