کات اوت فقط جابه جایی قطعات نیست/ شناخت تکنیک، پیش شرط استفاده درست از ابزارهای جدید است

بخشی از گزارش

سیدعلیرضا گلپایگانی در گفت وگو با خبرنگار ایلنا، درباره پیشینه تکنیک کات اوت در پویانمایی گفت: ریشه های این تکنیک را حتی پیش از پیدایش سینمای انیمیشن می توان در هنرهایی مانند نمایش سایه و نمایش عروسکی جست وجو کرد. در نمایش های سایه، عروسک ها از قطعات جدا از هم تشکیل می شدند و به صورت دوبعدی و تخت در برابر نور قرار می گرفتند و مخاطب بیشتر سایه آنها را روی پرده می دید. بنابراین می توان این هنرها را از زمینه های شکل گیری و الهام بخشی تکنیک کات اوت در سینمای انیمیشن دانست. وی افزود: با پیدایش سینما در اواخر قرن نوزدهم و شکل گیری امکان فیلم برداری فریم به فریم، این ظرفیت ایجاد شد که قطعات کاغذی و عروسک های دوبعدی نیز به تدریج به حرکت درآیند. جابه جا کردن این قطعات در برابر دوربین را می توان از نخستین تجربه های کات اوت در شکل سینمایی آن دانست. گلپایگانی ادامه داد: یکی از چهره های شاخصی که این تکنیک را به شکل جدی توسعه داد، «لوته راینیگر» در آلمان بود که در اوایل دهه ۱۹۱۰ انیمیشن های کات اوت سیلوئت یا ضدنور را تجربه کرد و نقش مهمی در گسترش این شیوه داشت. روش او نیز تا حد زیادی از نمایش های…