هشدار بابت کاهش سرانه غذا در خانواده های کارگری/ مزد را ترمیم کنید
وقتی اجاره خانه و هزینه های درمان، سهم پروتئین و لبنیات سفره ها را می بلعند، مردم چگونه باید زندگی کنند؟ در شرایطی که حداقل مزد فرسنگ ها دورتر از واقعیت های کف بازار تعیین می شود، سیمین یعقوبیان با اشاره به هشدارهای اجتماعیِ ناشی از فقر، تاکید می کند که تقلیل سرانه های غذایی دیگر تنها یک چالش اقتصادی نیست.
بخشی از گزارش
به گزارش خبرنگار ایلنا، سفره ها دیگر فقط کوچک نشده اند؛ در بسیاری از خانه های کارگری، سفره ها در حال محو شدن هستند. وقتی پای روایت های میدانی و گزارش های روزمره کارگری می نشینیم، دیگر حرف از درصد تورم یا نمودارهای انتزاعی اقتصاددانان نیست؛ حرف از پدری است که شرمنده از خرید یک کیلو گوشت، به دنبال جایگزین های ارزان و بی کیفیت می گردد تا حداقل بوی غذا در خانه بپیچد. گزارش های منتشرشده در رسانه های کارگری چون ایلنا، مدت هاست که از یک فاجعه خاموش پرده برداشته اند: اجاره بها چنان ناعادلانه گلوی کارگران را می فشارد که دیگر پولی برای «زندگی کردن» باقی نمی ماند و تنها متغیر قابل تغییر برای خانواده، بریدن از هزینه های خوراک و تغذیه است. این دیگر یک بحران صرفاً اقتصادی نیست؛ این نابودی تدریجی جان، سلامت و روان یک طبقه است. وقتی کارگر مجبور می شود برای جبران کرایه خانه، سهم پروتئین و لبنیات کودکانش را خط بزند، ما با یک سیاست گذاری معیوب روبه رو هستیم که هزینه هایش را از جیب ضعیف ترین اقشار جامعه می پردازد. فاجعه آنجاست که این فشار استخوان سوز، مرزهای اقتصاد را رد کرده و به بحران های تلخ اجتماعی…
این خبر از ایلنا گردآوری شده است.
