عصر ایران؛ شهرام فرضي - نازيلا حقيقتي - گاهی یک سیاست را می‌توان از روی عددی که در آن گذاشته‌اند شناخت. نه به این دلیل که آن عدد لزوماً مهم‌ترین بخش سیاست است؛ برعکس، گاهی عدد دقیقاً همان جایی است که باید بیشتر به آن شک کرد. این بار عدد، یک میلیارد تومان است. بر اساس اظهارات مدیر سامانه هوشمند سوخت در ۲۲ شهریور ۱۴۰۵، خودروهای نوشماره با ارزش بیش از یک میلیارد تومان، مشمول سهمیه‌های بنزین با نرخ‌های ۱۵۰۰ و ۳۰۰۰ تومان نمی‌شوند و ماهانه ۱۱۰ لیتر بنزین با نرخ ۱۰ هزار تومان دریافت می‌کنند. شرکت ملی پخش فرآورده‌های نفتی نیز اعلام کرده سهمیه خودروهای سواری شخصی موجود تغییری نکرده و افزایش سقف قیمتی خودروهای نوشماره همچنان در دست بررسی است. اما مسئله فقط این نیست که سقف قیمت یک میلیارد تومان باشد یا عدد دیگری. اگر قرار است مصرف بنزین کاهش پیدا کند، طبیعی‌ترین سؤال این است که سیاست‌گذار باید سراغ چه چیزی برود: قیمت خودرو یا میزان مصرف آن؟ پاسخ ظاهراً ساده است. اما تجربه سیاست‌گذاری انرژی در ایران نشان داده که ساده‌ترین پاسخ‌ها همیشه در طراحی سیاست‌ها حضور ندارند. یک میلیارد تومان دقیقاً چه چیزی…